Van boerenzoon tot directeur. Niet bepaald het plan...

Als je mij 25 jaar geleden had verteld dat ik ooit directeur van een IT-bedrijf zou worden, had ik je waarschijnlijk uitgelachen. Mijn pad naar waar ik nu sta, is allesbehalve recht geweest.

Ik ben opgegroeid als boerenzoon. Op een boerderij leer je al snel dat niets vanzelf gaat. Als er werk ligt, moet het gebeuren. Of het nu regent, vriest of je eigenlijk liever iets anders doet. Dat klinkt misschien ouderwets, maar juist daar heb ik waarden geleerd die ik vandaag nog iedere dag meeneem: hard werken, verantwoordelijkheid nemen en niet opgeven als iets tegenzit.

Na mijn jeugd heb ik verschillende banen in de bouw gehad. Lekker met je handen bezig zijn, iets maken en aan het einde van de dag daadwerkelijk zien wat je hebt gebouwd.

Toch voelde ik dat er meer in zat. Dat bracht mij uiteindelijk bij de verbindingsdienst binnen Defensie. Daar kreeg ik de kans om mij verder te ontwikkelen in de ICT.

Defensie veranderde meer dan alleen mijn carrière

Mijn tijd bij Defensie heeft mij gevormd tot de persoon die ik vandaag ben.

Daar heb ik geleerd wat discipline écht betekent. Wat vertrouwen in je team inhoudt. En dat je soms door moet gaan terwijl het makkelijker zou zijn om te stoppen. Dat heb ik tijdens diverse uitdagingen mogen ervaren: van oefeningen en uitzendingen tot het behalen van mijn hbo-diploma.

Maar Defensie bracht mij nog iets anders. Daar ontmoette ik Louis Jenema tijdens mijn tijd als burger bij Defensie. We hebben daar samen een container ingericht die ervoor zorgde dat militairen daar contact konden houden met collega's in Nederland.

Op dat moment had ik nog geen idee hoeveel invloed die ontmoeting uiteindelijk zou hebben op mijn loopbaan. Louis zag mogelijkheden in mij die ik zelf misschien nog niet zag. Na mijn Defensie-avontuur kreeg ik via hem mijn eerste baan in de ICT-detachering, met als eerste opdracht bij de Belastingdienst.

En eerlijk is eerlijk: ik wist toen nog niet dat ik daarmee een compleet nieuwe richting in mijn leven zou inslaan.

Per ongeluk de IT ingerold

Veel mensen denken dat je bewust kiest voor een carrière in IT. Bij mij ging dat iets anders. Ik rolde er eigenlijk in.

Wat begon als een kans, groeide uit tot een vakgebied waar ik mij helemaal thuis voelde. Ik ontdekte dat technologie niet alleen over systemen en techniek gaat, maar vooral over mensen helpen. Processen verbeteren. Problemen oplossen. Organisaties vooruit helpen. En misschien nog wel belangrijker: blijven leren.

Van de ene opdracht kwam de andere. Nieuwe klanten, nieuwe uitdagingen, nieuwe collega's en nieuwe kansen.

Voor ik het wist, zat ik midden in de wereld van detachering.

Waarom detachering zo goed bij mij past

Achteraf gezien past detachering eigenlijk perfect bij hoe ik in elkaar zit. Ik hou van afwisseling. Van nieuwe omgevingen. Van uitdagingen die niet in een standaard handboek staan.

Ik vind het mooi om organisaties verder te helpen, maar ook om zelf iedere keer weer iets nieuws te leren.

Dat is ook wat ik zo waardeer aan de mensen binnen CloudTransformers. Mensen die nieuwsgierig zijn. Die zich blijven ontwikkelen. Die niet wachten tot een ander het oplost, maar zelf initiatief nemen.

En dan ineens directeur

En nu ben ik directeur van CloudTransformers. Als ik eerlijk ben, voelt dat soms nog steeds een beetje onwerkelijk.

Niet omdat ik mezelf die rol niet zie vervullen, maar omdat ik regelmatig terugdenk aan waar het allemaal begon. Op de boerderij. Op de bouwplaats. In uniform bij Defensie.

Geen van die ervaringen heeft direct iets met een directeursfunctie te maken. En tegelijkertijd hebben ze er alles mee te maken. Want juist daar heb ik geleerd wat ik vandaag belangrijk vind: betrouwbaar zijn, afspraken nakomen, verantwoordelijkheid nemen en investeren in mensen.

Titels zijn mooi, maar uiteindelijk draait het daar niet om. Het gaat om vertrouwen. Het gaat om samen bouwen. En het gaat om de mensen om je heen.

Daarom kijk ik ook met enorm veel energie naar de toekomst van CloudTransformers. We hebben een geweldig team, dat we graag verder willen uitbreiden, mooie klanten en volop kansen om verder te groeien.

En als ik één ding uit mijn eigen reis heb geleerd, dan is het dat je nooit precies weet waar een kans je uiteindelijk brengt.

Soms begint een nieuw hoofdstuk gewoon met een gesprek. Zoals dat gesprek met Louis ooit voor mij deed.